Pes Etmeyeceğim Etmeyeceksin Etmeyeceğiz

Zaman pes ettiremeyecek bana biliyorsun. Biliyorsun ne kadar inatçıyımdır. Ama şimdi ne inadımdan ne de zamana karşı geldiğimden değil, sadece ve sadece seni sevdiğim için ''pes etmeyeceğim.'' Seninde en az benim kadar inatçı olduğunu unuttum sanma, biliyorum sende benim gibisin ''pes etmeyeceksin.'' O zaman biz delirmiş olmalıyız, madem pes etmiyoruz, neden ayrıyız? Madem ayrı kalacağız, o zaman pes etmeden yaşamayı öğrenmeliyiz. Yaşamak istiyorsak, çaba göstermeyi de biliriz. Çabaladıkça bir adım daha gelir ve gideriz aşkımıza.

Aşk, birilerinin başka başka yerlerde olmasıyla biter mi sandın? Eğer bu,aşkı bitirseydi ne Leylalar olurdu ne de Mecnunlar. Ben bir Leyla olamayacaksam, pes edip unutacak olsam, yakınında olsam ne fayda. Evet belki artık ne Leylalar var ne de Mecnunlar ama biz hala varız ve buradayız. Bekliyoruz ve bekletiyoruz aşkımızı,i nsan neden bekletir? Bilemiyorum ama biz böyleyiz ''mazoşist'' duygularla seviyoruz birbirimizi, sevgiler hep yalanlar içinde yüzerken, biz gerçek olanını yaşıyoruz. Çünkü yalan aşklar acı çekmez ve yalan sevgiler bekletmez.

Kavuşmak için acı çekmek ve beklemek gerekiyorsa,pes etmeyecek ve bekleyeceğiz. Gerçek aşkı gerçek acılarla süsleyecek ve pes etmeyeceğiz. Ne kadar sabredersek o kadar yanacağız ve o kadar pişeceğiz. Ne kadar acı çekersek çekelim,bir o kadarda bağlanacağız ve hiç bir yalancı mutluluk koparmayacak bizi birbirimizden. Hiç bir aşk yazamayacak bizi,çünkü hiç kimse bizim kadar sevemeyecek ve hiçbir acı,bu kadar tatlı olamayacak. Dedim ya; ''Pes etmeyeceğim,etmeyeceksin,etmeyeceğiz.'' Biz yalandan aşklar ve yalancı mutluluklardan değiliz.