Dudaklarımda Kokun Kalmalıydı

                                                           Aşk mı dedin sevgili!

Bana aşktan söz etme …

Senin aşk dediğin şey;

Bir bir sökülüyor içimden.

Senin aşk dediğin şey ;

Yavaş yavaş gidiyor benliğimden.

Kokun diyorum,sesin hani ;

Nefesin!

Öp şimdi son kez ,

Dudaklarımda kokun kalsın.

Giden aşk benliğimde son bir defa

var olsun.

Ama özlerim…

Gidişin gelir aklıma;

Binlerce defa lanetler savururum

Kendime…

Aşk demeseydin ona diye!

Yakarım tüm hecelerimi,

Yazmaya dermanım kalmaz.

Sonra dudaklarımdaki kokunu duyarım.

Nerdesin diye haykırırım gözyaşlarımla.

Sen yine anlamazsın ya !

İşte ben ona yanarım.

Hep kırmızı ışıklar yanar bana

İlerleyemem dururum öyle .

Ve sen gitmiş olursun benden.

Aşk mı dedim sana sevgili!

Özür dilerim.

"Dudaklarımda son kez kokun kalsın.

Ve sen şimdi git her şeyimden!"