Hasretimin Gözyaşları

Hasretimin gözyaşları

Damlarken sevdamın üzerine

Özlemi yırtarak geliyorum

Çok uzaklardan

Geciktirirken karlı yollar

Yokluğunu

Sol yanıma sarıyorum

Gecenin soğuk karanlığı üzerimi

Örttükçe

Ayaz iliklerime kadar vuruyor

Öyle özledim

Öyle özledim ki bir tanem

Göğsünün sıcaklığında var olmayı

Dağları aşan bir ayrılık kokusunda

Özlem çığlık atıyor

Kalbimin gözlerinde

Bir yasemin gömülü

Sonra biz…

Daha ne olsun ki

Zaman denilen rüzgar da

Biz dünyaya inat

Aynı bedende avutulan

Bir çocuk oluyoruz…

Şimdi aşkın tamir ediyor

Yırtık uykusuzluğumu

Zaman ilerlerken gece yarısına

İçimdeki sarmaşıklar sana büyüyor

Boğazımda kekremsi bir tatla

Yaşadıklarımız…

Düşüyor anılara

Hasretimin gözyaşlarında…

     Nebahat Erkan