Gözlerine baktýkça kendimi kaybederim

Benliðimi sende buldukça bin bir piþmanlýklar çekerim.

Hüzün kokardý bakýþlarýn.

Sen fark etmezdin, Ama ben bilirdim.

Gamzelerine göm beni öldür derdim

Gülerdin. Kýyamam ki derdin.

Hüzün kokardý tenin.

Dokunamazdým korkardým.

Yabancýlaþtýrýrdým kendimi sana

Sen göremezdin.

Baðýrýþlarýný duyardým beynimin en kuytu köþelerinde

Gözyaþlarýn damlardý yüreðimin en derinine.

Hüzün kokardýn sen …

Bilirdim.

Kimler incitti seni bir tek onu bilemezdim.

Bende mi kýrdým yüreðini.

Daha kimler kýracaktý belki de benden sonra seni

Hüzün kokardýn can buram buram

Anlamazdýn ben anlardým yaralý olduðunu

Kýyamazken kýydým ya sana ben ona yanarým.

Sigara yakardýn durmadan ,

Daha birinin dumaný gitmeden diðerini çekerdin içine.

Küllerini savururdun her yere.

Hüzün kokardý sözlerin;

Tek tek ipe geçirirdin harfleri

Sonra koparýrdým boncuk gibi daðýlýrdý;

yerlere kelimelerin.

Üstüne basar çiðnerdim.

Hiç düþünmeden seni.

Hüzünlü insandýn sen,

beni sevmenden tanýdým seni

Yalvarýþlarýndan, haykýrýþlarýndan.

Sonra gidecek olmandan tanýdým .

Hüzün taþýrdýn , hüzün kokardýn

Ve adým adým giderdin.

Dur deseydim bilirim dönerdin.

Ama dur demedim .

Ve gönderdim.

“Hüzün kokardý adýmlarýn ama bilmezdin…”