Paslı Çivi

Şimdi paslanmış bir çivi gibiyim;

 yarısı çakılmış yarısı pas tutmuş

Senden gittiğimden beri ,

durduğum yerde duruyorum öyle

Büyük bir özgürlük var elimde

Özgürlüğün içinde yalnızlık.

Birlikte olduğumuz günleri düşünürken,

Yalnızlığım büyük bir haz veriyor bana.

Hazzın içinde acı, acının içinde sen…

Aslında hiç olamadığımız saatler geliyor aklıma

Duruyorum bir müddet,

 sigaramdan derin bir nefes çekiyorum.

Sonra tenime dokunan ellerin geliyor,

 aklıma ve ben yine duruyorum.

Öyle büyüyorsun ki içimde,

 bende kocaman bir sen var ediyorum.

Ve yine senden gidişim aklıma geliyor.

Bu aşkın katili olunca;

 bedenimin de  katili olmak istiyorum.

İlk ve son kez kokunu duyuyorum üstümde.

Sen oluyorum, çıkıyorum benliğimden..

Senden gitmek mecburiyetini;

 bin bir pişmanlıkla önüme sunuyorum.

Oysa ben sensiz bırak konuşmayı,

 nefes almayı bile unutuyorum

Ve sen bunu bilmiyorsun ya,

Hani sen hiç sevmedi diyorsun ya;

 hiç özlemedi, hiç beklemedi…

Anlatamıyorum sana, çığlıklarımı,

 anlatamıyorum sessiz kalışlarımı

Kendi kendimi bitiriyorum içimde,

 bir an düşünmüyorum,

 uyku hapları yardımcı oluyor.

Sonra, çekip gidişlerim geliyor senden.

Senden öncesini hiç bilmiyorsun bile.

Ne yaşadığımı ne düşündüğümü…

İmkansız oluşun geliyor aklıma,

yasakların, çırpınışların..

Sonra gözlerime derin bakmaların..

Bu son olsun sevdiğim

Bu son olsun sana dokunuşlarım.

Şimdi gidiyorum…

Var git dokunma yüreğine diyorum

Var git karışma sözlerine

Katili olmadan git diyorum can çekiştirmeden.

Öyle sessizce ve öyle umutsuzca .

Hoşça kal sonbaharım… hoşça kal…