Bırakıp Gitmek

En zor olanı aslında bırakıp gitmek.

Bitmeyeceğini bildiğin halde tümden yok etmek.

Hani hiç dokunamadığım gözlerini unutmaya mecbur kalmak.

Zor işte hem de o kadar zor ki …

Eksik yanlarımız bağırıyor hiç durmaksızın.

Bir müddet dursun diyorum hadi,

Onu da beceremiyorum.

Varlığın o kadar yokluk ki çözemiyorum düğümleri

Bastıramıyorum içimdeki iç çekişleri.

Bırakıp gitmek geliyor içimden.

Yok olmuyor o da olmuyor

Şiirsiz kalırım da sensiz kalamam.

Nefesine kavuşmadan duramam.

Böyle de olmuyor öyle de…

Hiç olamadık ki be !

Hiçlik vardı önümüzde takılıp durmakta içinde.

En çok düşmekten korkuyorum

Ve bir daha olduğum yerden kalkamamaktan.

Bırakıp gitmeyi marifet mi sanıyorsun sen

Kalmaktan daha kötüdür çekip gitmek.

Var git diyorsun. Var git dokunma gözlerime…

Gidemem ey sevgili…

Gidersem kendimden vazgeçerim.

Seni de geçtim ruhtan, Bedenden geçerim.

Bırakıp gitmek yürekli olanın işidir.

Oysa ben her gece sıcak bir sarılış beklerim.

Gözyaşlarımı silen dokunuşlar isterim.

Yak beni diyorsun acıt içimi kanat!

Yakarım tüm geçmişi de. 

Seni yakamam seni!

Acıtamam ürkek yüreğini

Lime lime ederim de kendimi.

Sana dokunamam,kıyamam, dayanamam Sevgili..

Bırakıp git deme bana ben kendimden ruhtan bedenden

VAZGEÇMEDEN GİDEMEM.