İstanbul Onu Bana Geri Ver ...

  Kaybettiğimi geri ver  İstan ‘bul’

                                       Bul onu bana bul …

Bir sesin kalmalıydı kulaklarımda çınlayan,

Bir de gülüşün yüzümde asılı duran.

İstanbul yaktın beni …

Şimdi söyle denizinde mi boğulsun anılarım

Kaldırımlarında mı çınlasın haykırışlarım.

Bırakıp geldim benliğimi, yarım şehirsin artık

İstanbul ağlattın beni…

Sevdiğimi aldın , sızlatıyorsun her yanımı …

Acılarla boğuşuyorum.

Yağmurlarına sel olup karışıyorum.

İstanbul gülüşlerimi aldın benden …

Söyleyecek sözlerim yarım kaldı

Tarihine sancılı bir aşk daha kattın.

Bir şaire daha isminle şiir yazdırdın.

İstanbul canımı acıttın …

Sevmişken seni böyle ,

Nereden çıktı bu ayrılık söyle !

Boğazına su olayım yut beni

Sonra havana karışayım belki bir gün

Kar olup onun üzerine düşerim .

Nefesindeki buhara karışırım

Eririm biterim ben yine.

İstanbul onu bana geri ver .

Yalvartmadan , usandırmadan

İçimdeki senin katili olmadan

Keşkelere boğulmadan onu bana geri ver…