---------son Hıçkırık-

Son Hıçkırık

Son hıçkırıkta bitti bayım geç kaldınız

Üryan duyguları toprağa gömmüşler

Ense tıraşınız sapkın kesilmiş

Toprağı öpseniz de güruh yalnızlığınızda

Bir damla yokluğunuzu mahşerinize sermişler.

Derinti sızılarınız tırnak arasında keyfe kederken

Kaşımak vardı en onmaz yaraları

Kahve molası dudağınızda

Kitle imha silahı uçuk zonklaması dokunur

Yarısı kırlaşmış şakağınızın ortasına

Gün ortası dehlizinde seksek oynar çocukluğum

Hanidir el basmamıştınız iman tahtanıza bayım

Bin bir suratlı maskeniz de düşmemişti

Künyeli sevginize çanak tuttuğunuz yıldızlar

Eylül kırıntısı yüreğinizde

Nûn esreli kızıl kor alev de yakmamıştı

İki adım arası yoksunluk ülkesinden

Buruk veda busesi kondurup Lam-elif duraklı

Gitmek var ya ikliminizden

Son hıçkırıkta düştü kulağınızın örs mangasından

Nüanslı bir geçiş kol gezerken rıhtımınızda vardiya nöbetli

Çok üzgünüm diyemeyeceğim kadar

Üzgündü!