Bekle Biraz

gözlerinde büyür baharlar

derme çatma gövdene hüzünler yürür

bak anlın çamurlaşır

çığ tutar eteklerin

kar taneleri üşür kaşlarında

kuşlar ölür

kışlar titrer bakışlarında

beyaz bir yorganla  örtünürken toprak

diklenirsin tipiye inat

diklenirsin de...

sapmasız fırlar zemheri

kazınır etine kuşpalazı bir yangın

zifiriye keser gece

vurulur çelimsiz bir düş

düşersin ayaklandığın yere

kötürümdür bu şehirde aşklar

ölümlüdür bütün sahil

bir işgalin kalıntıları uyur kıyılarında

dokun karanlığın kirpiklerine

antik bir sahipsizliktir yaşanmışlık

küllenmeye  görsün

yel savurmasın bir kere

bekle

erken ötene çıkar adın

pusudadır filizkıran fırtanalar

kışlar yapraklarında kömürleşir

üzerine çiğler yağar

gövdende uykuya dalar ayaz

çek  kendini toprağa

bekle güneşi

bekle  biraz

hasan polat