Çamur

Bakıyorum gözlerim kocaman

Pis bir çamur var yerlerde

Hatta gök bile çamur

Yüreğimden geçen bu kan

Yapış yapış çamur

Zihnimde nereleri geziyorum

Batıya koşuyor ayaklarım

Sonra bir mavilik görüyorum

Mavi bir elişi kâğıdı gibi

Dümdüzdü

Kıyıda bir adam gördüm

Gözleri kapalıydı

Orhan Veli'ydi bu

İstanbul'unu dinliyordu

Gözlerimi açtığımda buradaydım

Her yerim çamur olmuştu

Pis bir çamur.