Sevgili Peygamberim;
             
       Sana mektup yazmaya karar verdim. Kağıdı kalemi elime aldım ve nasıl başlayacağımı düşündüm. Nasıl bir giriş yapsam? Saygıdeğer Peygamberim mi? Alemlere Rahmet olan peygamberim mi? Peygamberlerin sonuncusu olan efendim mi? Diye düşündüm. En güzeli sevgili peygamberim gibi geldi bana. Çünkü sen gerçekten ‘sevgili’sin.  Hem benim, hem alemin, hem de Müslümanların sevgilisisin. En önemlisi Rabbimizin Sevgili’sisin.        

       Rabbim sana habibim dedi. Seni sevdi de alemleri yarattı. Seni sevdi de, bize sevdirdi. Sen O’nun segilisi, bizimse Sevgili Peygamberimizsin. Çok şanslıyız ki seni tanımışız. Yine çok şanslıyız ki sana ümmet olmuşuz.

      Senin yaptıklarını, çektiklerini düşünüyorum Ya Resulallah. İslamiyeti yaymak, anlatmak adına nelere göğüs gerdiğini, sahabelerinle islamı bize ulaştırmak adına ne işkencelere maruz kaldığını düşünüyorum.
      Şimdi bu islam nimeti bizim elimizde. Ama bunun kıymetini bilmiyoruz Ya Resullah. Tam olarak sarılamıyoruz bu kurtuluş ipine. Biz ondan uzaklaştıkça alçalıyoruz, geride kalıyoruz…

     Kardeşlerimiz zalimlerin zulmü altında. İnsanlar savaş naraları atan çığırtkanları altında eziliyor. Sana öyle muhtacız ki ‘Sevgili Peygamberim’… Keşke sen yine kutlu doğumlarda çıkıp gelsen. O zaman ki insanları kurtardığın gibi bizi de aydınlığa ulaştırsan. Karanlıklardan çekip çıkarsan…

 

            Birgün ağlıyordun Ya Resulallah. Sahabı Kiram sana.

     -“Anamız babamız sana feda olsun Ya nebi, niye ağlıyorsun?” Diye sorduklarında sen:
     -“Kardeşlerimi  özledim.” Dedin.
     - “Biz senin kardeşlerin değil miyiz?” dediklerinde…
     -“Siz benim arkadaşlarımsınız. Onlarsa kardeşlerim. Çünkü siz beni  gördünüz ve inandınız. Onlarsa bana görmeden inanacaklar. Şaşıdıklarında onlara yol gösterecek kimse olmayacak. Ama sizin yanınızda ben varım. Ben onları çok özledim.” Dedin.

           İşte Sevgili Peygamberim, o dediğin devir geldi. Ve bizde seni çok özledik. İnsanlık senin hasretini çekiyor. Kainat senin gidipte düzelttiğin o kutlu günleri arıyor.

         Ama ümitliyim. Çünkü biliyorum ki senin getirdiğin dine sımsıkı sarılırsam, sana  layık ümmet olursam güzel günler gelir. Ve ben, bunun için çalışacağıma, aydınlık günlerin gelmesi için dua edeceğime söz veriyorum.

                       SANA SÖZ VERİYORUM YA RESULALLAH!

 
 
 

( Gül Muhammede Mektup başlıklı yazı G ö k ç é ! tarafından 16.04.2012 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu