Kadının Gözleri Kayıp

Bütün kapılar kilitli,

Anahtarı kuyuya attı bir deli.

Yalnızlık duvarlara tırmandı,

Ardından bakakaldı…

Nasılsa hepsi bir yalan,

Gördüğü hayali bir kahraman.

Tuttuğu elleri, gördüğü gözleri,

İşte çizivermişti portreyi…

Saat gecenin kimbilir kaçı,

Gölgesi pencereye yansıdı,

Gülümserken her şeye,

Kendine bu kez bakamadı…