Sarıl ki Düş Kokayım

 SARIL Kİ DÜŞ KOKAYIM

gül ağlıyor bu solgun güz akşamında

ey esrik ışık huzmesi titrek ışıklarınla aydınlat

bu karanlığa gark olmuş gönül yurdunu

al koynuna doya doya sarıl bana

sen vefalım, sevgilim, yalnızlığım

uzanıp sere serpe gecenin bir saatinde

asma bahçelerinde düşler görmeli

Babil kadar anlamlı Babil kadar düş olmalı

ey aşkların en vefalısı, ey acılarımın tek sorumlusu

sarıl bana sarıl ki düş kokayım

gece karanlığında sokul koynuma

asma bahçeleri şahit senle olan sevdama

neredesin sevgilim

neredesin yalnızlığım

ve ben yorgun, sensiz ve bir hiçim.