Aşkın Ta Kendisi

Aşkın ta kendisi.... 

Yusuf ile Züleyha,          

Kerem ile Aslı…

ve vakti zamanında yaşamış

nice âşık yazılır dilden dile.

Biz de yazılırız elbet

Bir efsane gibi sevenlerin gönlüne.

Biz de biliniriz elbet

Hatta en çok biz biliniriz

Bilinmezler ülkesinde…

Adımızı,sanımızı bilmezler

'Falancayla falancanın aşkı' diye geçmeyiz

varakları matem ve vuslat karışımı ,

sayfaları ateş olan bu aşk kitabında.

Yalnızca ‘aşk’ olarak anılırız biz.

Çünkü biz, efsaneleşmiş aşıklardan değiliz,

Biz,aşkın ta kendisiyiz.

Ve aşk,yerin altını mesken tuttuğu zaman bir vakit

Amatöründen ustasına

Her şair bir kere bahseder bizden.

Ne hissettiğimizi bile bilmeden

Bizi hiç tanımayanlar olur

Hakkımızda atıp tutan…

Ve divanda vazgeçilmeyen

Gül olur açarız.

Bülbül olur şakırız.

Piraye biziz, Yusuf biz.

Ateş biziz, yanan biz.

Her gönülde açan 

Her gözde sönen 

Od çiçeğinin tohumuyuz biz.

Nice aşıklar gelir bu diyara.

Adları bir türlü sığmaz mezara.

İşte mezar da biziz, o mezara adı sığmayan da.

Sorgulama ey gafil, mecnun de geç sözümüze.

Biz bizi biliriz sözümüz bir özümüzde.

Aşk ile yanmayan anlamaz dilimizden.

Dedim ya deliyiz biz, hor görülen garibiz.

Dedim ya ey aşık! Biz, aşkın ta kendisiyiz. 

Büşra Sürme