Aşk Kemanı

Harfleri söylerken dudağım birer birer

İsminin harfleri bile tembihlenmiş gibi

İnceden inceden acıtıyor kalbimi

Sinsi sinsi…
Sadece alfabemde olmasaydın yeterdi.

Ya da hiç tattırmasaydın ayrılığı

Şimdi bu kadar çıplak kalmazdım ben de aşka

Hiç bilmeseydim varlığını, yoksun’dum

Yokluğunun yakın olduğu zamanlarında
Sazımın teline acı acı vurmazdım mızrabı
Uzaklara dalmazdım yıldızlara kadar…
Öyle sinmişsin ki ruhuma, saçlarıma, gözlerime…
Her şiirin başı sen

Sonu ayrılık…

Bitkinim aşktan, usanmış hem

Toz kaçmış ağlamaklı cümlelerimden mısralarıma
Kim gelse bir sen etmiyor kemanı da olsa
Ya notaları bilmiyor

Ya da hiç çalmamış aşkın kemanını

Senin dilinden bir keman yayı olsun kulaklarımda
İsterse acılar bam teli gibi değsin canıma

Bir kaman taksimi yaşayayım…

Gözlerin olsun sözlerim

İlham olsun gülüşün

Öyle ki

Ben benden vazgeçeyim

Kalbim yorgun evvela
Lakin başkasının değil, senin

Ramak kadar duyumluk olsun
Biraz da doyumluk
Bir keman taksimi olsun kalbimde
Aşktan vazgeçmiş

Meşke meğil vermiş.
Unutmuş olsun ayrılığı…

Gökçe ÜSTÜNDAĞ

1 Ağustos 2012 / Çarşamba

Saat: 01.34