Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Napolyon

Sen gönlümün en güzel yerindeydin.
Çocuklaşmış tarafımın en hakikatli yeriydin.
 Nasıl masumsa bir bebek ,
o kadar temiz ve saf sevmiştim seni.
Kirletmeye kıyamazdım bizi.
En zor zamanlar da bile ağlamazdım
sen üzülme diye...
Acının en derinini yaşamak bu olsa gerek
sesini duymadan varlığına dokunmadan
ve gözyaşların üstümü ıslatmadan...
yoklukla savaşmak o kadar zor ki ..
Yani ben bir Napolyon kadar ülkemi kurtaramadım
yani ben bir keman sesinin güzelliğinde var olmadım.
Nefes aldım yaşadım ve şimdi yaşayamamaktayım..
 Ölü beyin hücrelerime o yok diye kazıdım !
Demek ki bunu da başaramamışım.
En acı tarafı da ben de kalan yaran sızlamakta hala.
İyiliğini görmekten bana yaptığın,
 kötülükleri görememekteyim .
Yani kör/kütük aşık olmak derler ya hani ,
ben sana kör sağır dilsiz bir aşık oldum.
Yani görmedim yaptıklarını ,
yani işitmedim senden arta kalanları ,
ve hep sustum !
ne kadar susulacak şey varsa aslında hep şiire sundum.
Gidişinde bitişinde sessizlik yalnızlık oldu
anlayacağın alıştım belki de kanattığın yerleri silmeye.
Göz çukurlarıma kadar karanlıktayım şimdi .
İntihar yok satırlarım da sakın korkma !
Sadece küçük bir sitem olsun
bu da sana ama sakın okuma ...
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 0
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Napolyon

Melek Taguşar Melek Taguşar