Muhayyile

Melâmet kulesinin basamağında

Siyah beyaz fotoğrafta oturuyorum

Kırık sandalyeden sızıyor güneş

Üzüntü veren şaşkınlıkta

Yaprağın arka yüzüyüm

Peçetelerden yarattığım gülümü

Kurdeleyle tutuşturuyorum yaşama

Bir damla su ile eriyecek gerçekliğim

Saten parçanın koynunda

Merdiven altı dedikodularından

Taşın oryantalist loşluğunda

İşlemelerin gölgesiyle bir tahayyül;

-Meğerse çıkan med cezirmiş.

Kimseler duymasın.