Ay Şeker Yüzünüz

Öyle güzeldi ay-şeker yüzünüz

Yalardı  saçlarınızı çehreniz

Sakin siyah vakur bakışlarınız

Kendine güvenen elleriniz

Sayenizde  kalbinizde  dinlenmesini  öğrendi gönlüm

Ilık bir Kasım

ilk görüştüğümüz gün

Neydi  tanıştıran

Neydi birdenbire birleştiren

Diyeceğim

Muttaki bir vesile

Gözden ırak ve yalın

Sözler havalarda uçuşuyordu siyaha doğru

Sadece siyah değil Konya  ayazı gibi

Sanki birazcık da  semavi

Bir türlü yere konamıyorken

O ağır sessizlikte

Gözlerinize konmasını öğrendi  dudaklarım

Dürüstlük lügatınızda erdem değil

Onuncu köye engelleri aşarak gelen

Şahbaz bir at;gem vurulmayan

Gözlerinizdeki edep ruhunuzun  kalesi

Ay şeker yüzünüzde  daimi yükselen

Kalkmayacağım ne gündüze, nede geceye

Yerimi iyi belledim

Kuytunuz benim yanım

Her daim kalacağım yerimde

Yürümeyeceğim ısırgan otlu sevdalarda

Yüzünüzde yürümesini öğrendi güvensiz  gözbebeğim