Erzurum Çarşı Pazar

Erzurum Çarşı Pazar

Yitik sevdaların türküsü söylenirken

Titrer Erzurum hüzünden, hasretten

Ağarırken mor dağların başları

Ağarırken Palandöken

Sislenir dümdüz ova

Susar yeşile dair ne varsa

Susar bir elif miktarı

Sona erer Atabarı  

Bir türkü çalarım sazımla

Susan yeşile serenat

Erzurum çarşı pazar

İçimde kor ataş var

Gönlümde yanan sensin

Kıvrım kıvrım tüten ömrümdür

Ölsem bile kahrımdan 

Öyle ya ne yazar

Umurunda mı senin 

Yağan kar

Yanan yüreğim

Çığ düşsün yollarına

Seni de yaksın bir nazar

Mumcuda mum tutmuş bir âşık

Donmuş elinde karanfiller

Bir çocuk nefesiyle adını yazar havaya

Güler haline bir başkası

Yürür âşık başıbozuk ayaz gibi

Erzincankapı’da çay içer

Dadaşta otobüs bekler

Çaykarada dolmuş

Elinde kırağı vurmuş karanfiller

Ayazdan değil

İhanetten solmuş

O mu kim?

Adı mühim değil, boş ver…

Erzurum çarşı pazar

Ben müflis esnaf gibiyim

Kime halimi açsam

Kimse döksem derdimi

Daha ağzımdan çıkmadan donar kelimeler

Kar, kor olur avuçlarımda

Aşk gibi

Sevda gibi

Yakar düştüğü yeri

Ama sen bilmezsin

Sen kibrit gibi tutuşturur

Körük gibi harlar

Sonra çekip gidersin

Sen bu şehri terk etsen de

Çekip gitsen de sıcak memleketlere

Ben yine buradayım

Yine Çaykarada dolmuş bekliyorum

Dolmuş ta seni

Bir nokta koydum şimdi

Şu buz tutan zamana

Erirse ben de eririm azar azar

Elimde kırağı vurmuş karanfiller

Dilimde sözleri donmuş o türkü

Erzurum çarşı pazar

Nazın ölsün ey yar

03.01.202/ 15:00 / Çorum