Ve Aşk İtham Edildi

Ey kul

Neden bu kadar viranesin

Şu karşımda duran

Pejmürde hayal sen misin?

Ölümsüz aşkımda bir hayat olup

Kenarımda su durabilir misin?

Kurgusalım kul!

Künyesi seçildim bir emanetin

Bilirim ayrılık, diğer adıdır hasretin

Lakin

Ne zaman içimde bir hayat bitse

Kader sıkıştırır bedelini ceplerime

Acısı ayarında yaralarımla

Çatlar en mavi düşlerim

Diyorum ya

Çıplaktır aşk entarisi yok

Karanlıkta bilmeceleri

Kaynaşır siluetleri

Bütün yalan düşlere inat

Hadi giydir kimsesizliğimi

Saklandığımız yerden başlayalım

Kendimizi aramaya

Çarpıntısında sığınalım

Bir kalbin yamacına

Gülüşünün lezzetine banan

Bir yudum ekmek olalım

İzafiyim kul!

Korkunun kime borcu varsa

Er geç ödeyecek bir gün

Bari bir hayal kursaydım

İçinde bolca sen olan

Bir bardak ay ışığı

Doldurup bardağıma

Talan edilen bahçede

Dalımda gül olacaktın, ya sen

Ayaza yaprak dökmeyen

Saçlarıma gökkuşağı bağlayıp

Manalı bir gülücük atıp

İliklerime sızacaktın

Vefa için

Zayi aşklar için

Su ve ekmek için

Kısacası her şey için

Kadir kıymet bilecektim, ya ben

Affet beni kul!

Karnımda bir ağrıyla kusuyorum

Ve katlettim bütün sevdiklerimi

Zaman ayarlı bir katilim şimdi

Geçmişi kirli bir toprak avuçlarımda

Ne zaman savrulsa rüzgârda

Kokusu kıyar en masum olana

Ve gözlerindeki bu kâinat

İnfaza çıkan yargıdan ne kadar da uzak

Sancısında kıvranırken sevdanın

Karşısında uyandığım

Aynalar kadar gerçek

Alabildiğine yürekli meydan

Kim kırabilir filizlerini

Ol demişti Yaradan…

Ey kul!

Tazesinde bir muştuyu

Terkisinde taşıyan ulak misali

Sana kavuşmanın cüretinde

Yokuşlarımda yol

Uçurumlarımda bir el olup

Her düştüğümde tutabilir misin?