Oda Meyleden Nefis

OD'A MEYLEDEN NEFİS

Uyanıp uykulardan örme öfkeden duvar

Ey, kendini kaybeden, od'a meyleden nefis

Her şeyi yıkıyorken duymaz mısın biraz ar

Kalmadı mı ezelden getirdiğin asil his

Durma, yer ile yeksan olacak gibi seril

Ayaklanma, ayaklar basıyorken üstüne

Eğildikçe Hak için ruhun huzur bulur bil

Savur, at vesveseni; Hakk'ın dalına tüne

Bulut ol dolu dolu; rahmetle düşen damla

Can kat ağaca, dala; yürü, yaprakta kan ol

Ne yaparsan yap lakin deme; uğraşmam hamla

Pişerek aynı kapta esas cevherini bul

Türlü tavır takınıp sakın kılı kırk yarma

Sürgit habis, illete yaklaşmaktan hep kaçın

Dikkat et, yüreğini nefretle, kinle sarma

Uzak dur vesveseden, ötmesin kalbin tıntın

Kapısı açık sanma göklerin kanat kanat

Yedisinden geçmeye yedi sudan iç de gel

Var bütün evreleri bir bir aşmaya can at

Nasılsa vaki olur unutma mutlak ecel

(29.03.2012 / Elazığ)

Güneri Yıldız