Bir Masalsı Ürkeklik

Makul bir çözüm geç kalmışlığına...
Biraz dürüst atmaz mıydı kader zarlarını?
Kime gücü yetmişse gözden ırak yanımın,
Bir türlü sana yetmedi...
Hep imlasız vurguladın sözcüklerimi,
Altı üstü oynanacak kaç bedenim var dünyada?
Kaç zil takıp saklarım tahriş edilmiş cesedimi?
Ve beynim...
En ırgat yanımdı köleliğinde.
Kalbimin ağalık hükmünde,
Sözü geçmedi vurgun saatlerine.
Kaplumbağaları izlesem gücenir mi sana olan nefretim?
Ya da bir fahişenin bacaklarına dalıp gider mi gözlerim?

Soyu kütükten silinmiş yetim yaralarım birikmekte,
Kim çürüttü ölmemi sağlayacak hipotezlerimi?
Fermansız işitilir isyanım,
Bu sefer ki bir daha olmayacak!..

Kalbimin tınısında bir medeniyet okunur,
Fi tarihinden özetle geçmişe sitem benimkisi.
Şuursuz kapatıldım...
Mührünü kaldırdı şimdi gözlerim.
Dertlerim derya mavisi çokluğunda,
Gülüşlerim acıtıyor ruhumu...
Gt gidebildiğin yaşanmışlığa kadar,
Adımın anılmayacağı susuz medeniyetleri bulana dek.

Sisli bir hava,
Ellerim toz toprak ve birazda kül!
Git sen yine de bulabileceğin son cana kadar.
Suskunluğum bir şişe içinde okyanuslara karışsın.
Bu masalsı ürkeklik mi?
Boşver bensiz devam etsin.

...

ToPRaK

30.08.2009

02:15

BuRSa