Alaca Yasaklar

Toprak:
Ayaza kestiğinde penceremdeki tahta kalıplar
Irzına geçerdi kabuslarımın
Yüreğinde saklı masallar...

Çiçek:
Isıtır sanmıştım seni yüreğine ektiğim tohumlar,
Boşuna emzirmişim
Canıma susamış bekliyor hala masalımda ejderhalar...

Toprak:
Alafranga destanlar yazıyorum
Sen bakma gül kokulu kadınım...
Bataklıkta genlerimde çoğalamayacağını
Ancak melekler şeytanın bacağını kırınca anlarım...

Çiçek:
Bilirim doğrudur destana yazılanlar,
Her gece sunaklara kanımı damıtıyorum,
Alaca yasa/k/lardan mı doğar yalnızlıklar?
Şeytanın kırık bacağını sarmaktan geliyorum...

Toprak:
Karantina altında kekik kokulu nefesim,
Başka bir dudakta nem tutmasın istedim

Çiçek:
Dilsizliğim yüzünden gam tutmasın yüreğin,
Nefesin bana haram kılınmış,ben mi istedim?

Toprak:
Ruhumdan tasdikli bir kopya al giderken
(Namusundan ödün vermeden)
Kırmadan yüreğimin çelemeğini
İçime doğru kapat kapıları

Çiçek:
Ruhunu ruhuma kazıdım,kaygın olmasın
Hem gitmekten bahseden kim?
Bırak,yüreğinin kapıları açık kalsın
Bir yere gittiğim yok
Mesaisi bitmedi henüz gökkuşağının...

Toprak:
Adem'in helvası karılırken Havva'nın başucunda,
Firavun/laşacağım
Musa'nın asası avucumda...

Çiçek:
Görmedin mi,Firavun da tattı kahrı
Söylesene,
Ne zaman çatladı bu sevdanın ar damarı?

Toprak:
Aşkımız salası okunmadan
Gömüldü toprağa,
Bağrını yırtmadı ardımızdan hiç bir ana!

Çiçek:
Yan/ıl/ma!
Döş dövücü kadınlar ağladı yarım kalan aşklara
Korkma!
Yüreğime rahmet gönderilmeden,İsrafil üflemez Sür'a

Sevgi Sevil(Çiçek)-Kamil Uysal(Toprak)