İstanbul Deli Beyaz

     İSTANBUL DELİ BEYAZ

Gece mi kefenlenmiş, umutlar mı buz tutmuş?

Yüreğim yangın ayaz, İstanbul deli beyaz.

Ben maviye vurgunum, onu da karlar yutmuş,

Yüreğim yangın ayaz, İstanbul deli beyaz.

Çoktan çekilip gitmiş, el ayak ortalıktan,

Karanlıklar ağarmış uçuşan beyazlıktan,

Sokaklar medet umar sımsıcak bir soluktan,

Yüreğim yangın ayaz, İstanbul deli beyaz.

Eyüp’teki serviler birer beyaz hayalet,

Bu beyaz karanlığı bir düşün ve hayâl et,

Umutlar talan olmuş, sarmış gönlü sefalet,

Yüreğim yangın ayaz, İstanbul deli beyaz.

Zemheri bayramıdır, buz tutuyor soluklar,

Umutlar dağ ardında, yolu kesmiş yokluklar,

Ölümün şarkısını söyler taş korkuluklar,

Yüreğim yangın ayaz, İstanbul deli beyaz.

Mutluluk çölde serap, beyaz, ölüm rengidir

Bin yaralı gönlümün bu kaçıncı cengidir,

Yakar, kavurur beyaz, zulmetin tam dengidir,

Yüreğim yangın ayaz, İstanbul deli beyaz.

Örtmüş yedi tepeyi buz yangını bir yorgan,

Dâra çekmiş Haliç’i bembeyaz, kanlı urgan,

Bu beyaz cehennemde asra sığmaz tek bir an,

Yüreğim yangın ayaz, İstanbul deli beyaz.