Yarım Kalmışlık Var Benliğimde

Yokluğuna alışmak için her gün kendimle çetin savaşlar verip,
Yorulmaktan usandım.
Şehrimde kalan ayak izlerin, çıkmıyor kaldırım taşlarından,
Yüreğimdeki yerinse her gün biraz daha oyularak acımı doruğu ulaştırıyor

Yüreğim yangın yeri kor alevler saçıyor
Hüznüm matemimin ters yüzü,
Kahkalarımsa boğum boğum…

Yarım kalmışlık işleniyor her günün sonunda kara kaplı defterime.
Perdemi açamaz oldum güneşin batışına hapsoldum.
Yüreğim nasır tuttu. Törpülenmesi gerek artık…

Kelimelerimse tıkandı kaldı boğazıma.
Akmayan gözyaşım her gün kanıyor yüreğime.
Yarım kalmışlık vuruyor yüreğime…
Ateş saçıyor gözlerim bu amansızlığa…

Köpük köpük dalgalanan denizim de hırçınlaştı
Öfkeyle vuruyor kendini kıyılara…

Yarım kalmışlık var benliğimde.
İçtiğin su var ya o bile yarım kaldı bardakta,
Buharlaşmayı bekliyor…
Duvarlar geliyor üzerime. Ters kazan kepçe olmuş buruk canlar…

Yürekleri sessizliğe boğan bir acı var içimde…

FOTOĞRAF: GÜNIŞIĞIM ARŞİVİMDEN

MELİKE ESENTAŞ