Ölüm de Var

İstediğin kadar güzel ol,

İstediğin kadar zengin ve ünlü

Ölünce son hatırlayan da kalmadığında seni, 

Hiç yaşamamış gibi olursun.

Biter, bitmez sandığın rüya.

Unutma bu dünya,

Ölümlü…

Günü gelende yapraklar dökülür,

Sarı renge bürünüp.

Güneşe, aya bakanlar değişir,

Fakat güneş ve ay hep aynı kalır…

Dere bazen akar, bazen kurur.

Dağlar, taşlar yerinde durur,

İnsanlar ölür

ve unutulur…

Lambalar ışığında sokaklar loş

Bıçak açmaz , susar dudaklar

İlerisi boş, gerisi boş.

Yolcular şaşkın,

Karıştırılır duraklar…

Nuh’un gemisi ayrıldı limandan,

İkinci seferi yok…

Bazen yağmur, bazen kar.

Hey deli gönül ne gezer tozarsın,

Unutmayasın!

Ölüm de var…