Akşam Oldu Yine Bastı Kareler
Geçti çağlar geceler nâmurâdım
Yâr ile bizi bilen ellere
Naz eyleyip yatan yâr ne murâdım
Bir taze gülüş var dudaklarında
Saçların perçemi ak yanaklarında
İnce bir kemer ten beyazlarında
Naz eyleyip yatan yâr ne murâdım
Eğil de bir kerre yüzüne bakam
Hilâl kaşlarına sürmeler çekem
Sevdiğin yiğitler hep murâdın çekem
Naz eyleyip yatan yâr ne murâdım
Emrah eydür ölmek varmış başıma
Akıttı yârinden kanlı yaşıma
Mevlâm bilir geldi ne ki başıma
Naz eyleyip yatan yâr ne murâdım
Edebi İnceleme
Erzurumlu Emrah’ın akşam tasviriyle başlayan "naz" temalı koşmalarındandır. Akşamın bastırması, halk şiirinde âşığın yalnız kalışının ve hasretin pekiştiği vakti simgeler; gündüz işlerin bitmesiyle gönlün asıl derdi öne çıkar.
İkinci dörtlükteki "Saçların perçemi ak yanaklarında / İnce bir kemer ten beyazlarında" mısraları, halk şiirinin "ak ten — siyah saç" tezatını ve "ince bel-kemer" mazmununu birleştiren tipik bir tasvirdir.
"Hilâl kaşlarına sürmeler çekem" mısrası, sevgilinin kaşlarını hilale benzeten klasik bir mazmunla, halkça yaygın olan "sürme" detayını birleştirir. Son dörtlükteki "Mevlâm bilir geldi ne ki başıma" mısrası, halk şiirinde sıkça rastlanan "Allah’a sığınma" formülüdür.