Tutam Yâr Elinden Tutam
Çıkam dağlara dağlara
Olam bir yâr ile mahrem
Düşem bağlara bağlara
Ah ile âh u zâr edem
Yarın hâlinden haber edem
Ne çare ki seyran edem
Düşem yollara yollara
Boz ev önünde yatarım
Anı süpürür dururum
Yârim de görünür dururum
Bakam dağlara dağlara
Emrah eydür yâr elinden
Yârin o gül cemâlinden
Sevdiğimin dudağından
Düşem ballara ballara
Edebi İnceleme
Erzurumlu Emrah’ın en sevilen koşmalarındandır; bestelenip türküye dönüşmüş, halk dilinde yaşamaktadır. Nakaratı oluşturan tekrarlı tabiat sözcükleri (dağlara, bağlara, yollara, ballara) musıkili bir akış sağlar.
İlk dörtlükteki "Yâr elinden tutam, çıkam dağlara" tasavvuru, sevgiliyle birlikte yalnızlığa kaçma arzusunu ifade eder; bu, halk şiirinin "uzaklara gitme" özleminin tipik bir örneğidir. Üçüncü dörtlükteki "boz ev" detayı, Doğu Anadolu’nun konargöçer çadır kültürünü yansıtır.
Son dörtlükteki "Sevdiğimin dudağından / Düşem ballara ballara" mısrası, sevgilinin dudağını bal kovanı olarak tasvir eder; halk şiirinde "dudak-bal" mazmununun en bilinen söyleyişlerindendir.