Edebiyat ve Kültür Platformu
Şiir
Şu Karşı Yaylada Göç Katar Katar
Şu karşı yaylada göç katar katar
Bir güzel sevdası serimde tüter
Bilirim sevdiğim el yârı tutar
Eğlenemem ben de yârsız bu yerde
Şu karşı dağların kar oluyor karı
Yiğit olan yiğit görünür mü yâri
Akar gözüm yaşı bağrıma yarı
Eğlenemem ben de yârsız bu yerde
Yaylanın çimeni kuru biçilmiş
Çayır otu sünbül için hep seçilmiş
Belki yârim gönlüm benden öteye geçmiş
Eğlenemem ben de yârsız bu yerde
Emrah’ım bu sözüm çoktan bildirir
Yâr seni anınca gönlüm güldürür
Bekleyeyim göç eyleyip dönsün diye r
Eğlenemem ben de yârsız bu yerde
Bir güzel sevdası serimde tüter
Bilirim sevdiğim el yârı tutar
Eğlenemem ben de yârsız bu yerde
Şu karşı dağların kar oluyor karı
Yiğit olan yiğit görünür mü yâri
Akar gözüm yaşı bağrıma yarı
Eğlenemem ben de yârsız bu yerde
Yaylanın çimeni kuru biçilmiş
Çayır otu sünbül için hep seçilmiş
Belki yârim gönlüm benden öteye geçmiş
Eğlenemem ben de yârsız bu yerde
Emrah’ım bu sözüm çoktan bildirir
Yâr seni anınca gönlüm güldürür
Bekleyeyim göç eyleyip dönsün diye r
Eğlenemem ben de yârsız bu yerde
Edebi İnceleme
Erzurumlu Emrah’ın "yayla göçü" temasını işleyen koşmalarındandır. Konargöçer Türkmen-Kürt yaşamında her yıl baharda yaylaya çıkış, sonbaharda kışlağa iniş ritmi vardır; bu ritim halk şiirinin temel zaman ölçüsünü oluşturur.
"Göç katar katar" tabiri, deve-sığır kervanlarının ardı ardına yola çıkışını anlatan tipik bir halk şiiri ifadesidir. Bu manzara hem güzeldir hem hüzünlüdür: göç, sevgilinin de uzaklaşması anlamına gelebilir.
Üçüncü dörtlükteki "Yaylanın çimeni kuru biçilmiş / Çayır otu sünbül için hep seçilmiş" mısraları, doğa-aşk paralelliğini kurar: tabiatta her şey hazırlanmış, birleşmiş, ama âşık yârsız kalmıştır. Bu tezat halk şiirinin lirik gücünü oluşturan temel kalıplardandır.