Edebiyat ve Kültür Platformu
Şiir
Aşk Eline Düşeli
Aşk eline düşeli giryan oldum
Aklımı pîr eyledim divânaya
Bir sevdaya tutuldum ki ben günden
Soldu yârim sürmeli güzel cânâna
Diyâr-ı Şâm’ı dolaştım belki bir an
Erişem şu sevdiğime bir derman
Bir vakitler tüter dağlar dumanan
Soldu yârim sürmeli güzel cânâna
Boyuna baş eğer çamlar bağlar
Gözünün rengini çekmiş ırmaklar
Bir hayâl etmesi sürür çağlar
Soldu yârim sürmeli güzel cânâna
Emrah eydür gönlüm dolu hicranan
Aşk düştü içime kavruldum yana
Naz eylediğin bahçeyi şu zamanda
Soldu yârim sürmeli güzel cânâna
Aklımı pîr eyledim divânaya
Bir sevdaya tutuldum ki ben günden
Soldu yârim sürmeli güzel cânâna
Diyâr-ı Şâm’ı dolaştım belki bir an
Erişem şu sevdiğime bir derman
Bir vakitler tüter dağlar dumanan
Soldu yârim sürmeli güzel cânâna
Boyuna baş eğer çamlar bağlar
Gözünün rengini çekmiş ırmaklar
Bir hayâl etmesi sürür çağlar
Soldu yârim sürmeli güzel cânâna
Emrah eydür gönlüm dolu hicranan
Aşk düştü içime kavruldum yana
Naz eylediğin bahçeyi şu zamanda
Soldu yârim sürmeli güzel cânâna
Edebi İnceleme
Erzurumlu Emrah’ın "aşk hâline düşmek" temasını işleyen koşmalarındandır. "Giryân" (ağlayan), "divâna" (deli) gibi klasik şiir kelimelerinin halk şiirine yansıması, Emrah’ın medrese geçmişinin izlerini de gösterir.
"Bir sevdaya tutuldum ki ben günden" mısrası, halk şiirinin sıklıkla kullandığı "kapılma-tutulma" fiilleriyle aşkın kontrolsüz bir gücünü ifade eder. "Diyâr-ı Şâm’ı dolaştım belki bir an / Erişem şu sevdiğime bir derman" beyti ise dervişvari bir gezginlik halini yansıtır; Şam, halk şiirinde uzaklığın ve ilim merkezinin sembolüdür.
Üçüncü dörtlükteki "Gözünün rengini çekmiş ırmaklar" mısrası, sevgilinin göz renginin ırmaklara yansıdığı tasavvuruyla halk şiirinin doğa-yâr özdeşliğini göstermesinin güzel bir örneğidir.