Edebiyat ve Kültür Platformu
Eridi Mum Gibi
Yâr gel kapımdan eteğin tut da
Bilemem ne kaldı yârsız ömrümden
Yâr gel kapımdan bir umut tat da
Geçti güzel günler sırasıyla
Bahar çiçeklendi murasıyla
Düştüm derde kalbim yarasıyla
Yâr gel kapımdan biraz unutda
Aşkına düştüğüm gül yâr nerede
Yârsızlık zoruma gelir buralarda
Bir taze haber yok dur uzaklarda
Yâr gel kapımdan biraz unut da
Emrah eydür hep severim seni
Eli koymam senden gayrı el beni
Allah’a yalvarırım dönsün dünya gemi
Yâr gel kapımdan biraz umut tat da
Edebi İnceleme
Erzurumlu Emrah’ın "bekleyiş" temasını işleyen koşmalarındandır. "Mum gibi erimek" mazmunu, halk şiirinde âşığın aşk ateşiyle yavaş yavaş tükenişini anlatan klasik bir benzetmedir; mumun yanarken eridiği gibi âşık da hasretle erir.
İkinci dörtlükteki "Geçti güzel günler sırasıyla / Bahar çiçeklendi murasıyla" mısraları, hayatın ve baharın sırasıyla geçişini, ancak âşığın hâlâ aynı yerde kaldığını söyler. Tabiat akıp giderken âşığın zamanı durmuş gibidir.
"Yâr gel kapımdan eteğin tut da" nakaratı, sevgiliye yapılan yumuşak bir çağrıdır; eteğin tutulması, eski Türk-İslam kültüründe rica ve dua hâlinin simgesidir. Son dörtlükteki "dönsün dünya gemi" tabiri ise dünyanın gemi gibi bir yolculukta olduğu, ancak yâr olmadan bu yolculuğun anlamsızlaştığı düşüncesini yansıtır.