Edebiyat ve Kültür Platformu
Şiir
Ah Eylerim Ben
Ah eylerim ben bu derde
Bir tabip yok yarama
Düşmüşüm aşk-ı hicrâne
Yâr gelse bir kez yarama
Bir uzak diyârda gezdim
Aşka düştüm de sezdim
Bin bir hayâl ile bezdim
Yâr gelse bir kez yarama
Bahçende açılan güller
Saçında dökülen teller
Yâri benden ayıran eller
Yâr gelse bir kez yarama
Gevherî der bu sözüm
Aşk eylemesin sözüm
Gönlüm dolu hicran özüm
Yâr gelse bir kez yarama
Bir tabip yok yarama
Düşmüşüm aşk-ı hicrâne
Yâr gelse bir kez yarama
Bir uzak diyârda gezdim
Aşka düştüm de sezdim
Bin bir hayâl ile bezdim
Yâr gelse bir kez yarama
Bahçende açılan güller
Saçında dökülen teller
Yâri benden ayıran eller
Yâr gelse bir kez yarama
Gevherî der bu sözüm
Aşk eylemesin sözüm
Gönlüm dolu hicran özüm
Yâr gelse bir kez yarama
Edebi İnceleme
Gevherî’nin "yara-tabib" mazmununu işleyen kısa koşmalarındandır. Halk şiirinde aşk yarası bir hekimin (tabib) iyileştirebileceği bir hastalık olarak tasavvur edilir; ancak bu tabip yalnız sevgilidir.
"Düşmüşüm aşk-ı hicrâne" tabiri, divan şiirinin "aşk-ı hicrân" terkibini halk şiirine taşır. Aşk-hicran ikilisi her zaman bir aradadır; karşılıksız aşk her durumda hicran getirir.
"Yâri benden ayıran eller" mısrası, halk şiirinin "yâri ayıran düşmanlar" mazmununu kullanır; bu eller hem fiziksel olarak araya giren kişileri hem de soyut anlamda ayrılığı sembolize eder.