Şu Garibi Söyletmeyin
Sözüm dolu hicran ile
Aşk düştü gönlüme yine
Sözüm dolu hicran ile
Bir el yâri sevdim sandım
Hep yârsızlığa kandım
Bir gün yâr olur sandım
Sözüm dolu hicran ile
Bahar gelir gül açılır
Yârim suya tahta vurulur
Gönül yâr için darılır
Sözüm dolu hicran ile
Gevherî der gam çekerim
Yârsızlıkla baş kalkamam
Bir uçurum bana yol açamam
Sözüm dolu hicran ile
Edebi İnceleme
Gevherî’nin "garîb" (kimsesiz, hüzünlü) söyleyişiyle başlayan kısa koşmalarındandır. Halk şiirinde "garîb" hem dış dünyada yalnız kalan hem de iç dünyada hicran çeken kişiyi tanımlar.
"Şu garibi söyletmeyin / Sözüm dolu hicran ile" beyti, anlatmaktan kaçınan ama yine de söylemek zorunda kalan bir âşığın hâlini özetler. Bu paradoks halk şiirinin lirik gücüne katkı sağlar.
"Yârim suya tahta vurulur" mısrası ilginç bir imgeye sahiptir: tahta su yüzünde sallanır ve sürüklenir; sevgili de aynı şekilde âşığın elinden uzaklaşmıştır. Bu doğa-aşk metaforu Gevherî’nin imge zenginliğine örnek bir kullanımıdır.