Edebiyat ve Kültür Platformu
Şiir
Bir Sevdalıya Vardım
Bir sevdalıya vardım gönüllüm dedim
Almadı bana mecâl ne kıldım
Bir nâzı geçmedi sözüm sındım
Almadı bana mecâl ne kıldım
Yâr-i bî-vefâlar yârdır mı bilemem
Sevdiğim oldu mu bilmem dilemem
Saatlerim geçer bir kez ölemem
Almadı bana mecâl ne kıldım
Aşkı uzun yola sürdü düşürdü
Hicran cânımı zâr ile pişirdi
Belki bir zaman geçer kim ne bilir
Almadı bana mecâl ne kıldım
Gevherî der derdim çoktur cânâne
Söylemem her birin bir bir mihmâne
Aşk yolu bin bir hicran-zedeye
Almadı bana mecâl ne kıldım
Almadı bana mecâl ne kıldım
Bir nâzı geçmedi sözüm sındım
Almadı bana mecâl ne kıldım
Yâr-i bî-vefâlar yârdır mı bilemem
Sevdiğim oldu mu bilmem dilemem
Saatlerim geçer bir kez ölemem
Almadı bana mecâl ne kıldım
Aşkı uzun yola sürdü düşürdü
Hicran cânımı zâr ile pişirdi
Belki bir zaman geçer kim ne bilir
Almadı bana mecâl ne kıldım
Gevherî der derdim çoktur cânâne
Söylemem her birin bir bir mihmâne
Aşk yolu bin bir hicran-zedeye
Almadı bana mecâl ne kıldım
Edebi İnceleme
Gevherî’nin "karşılık görmeyen aşk" temasını işleyen koşmalarındandır. "Bir sevdalıya vardım gönüllüm dedim" açılışı, halk şiirinde âşığın açık ifadesinin ilk hareketini gösterir.
"Yâr-i bî-vefâlar yârdır mı bilemem" mısrası, klasik divan şiirinin "yâr-i bî-vefâ" (vefâsız sevgili) mazmununu taşır. Halk şiirinde bu kavram, sevdiğine sözünde durmayan, hatırını sormayan sevgili için kullanılır.
"Aşkı uzun yola sürdü düşürdü" mısrası, aşkın âşığı sürdüğü yolun uzunluğuna işaret eder; bu, hem coğrafi gurbet hem manevi yolculuk anlamı taşır. Gevherî’nin son dörtlükte "her birin bir bir mihmâne" söyleyişi, dert paylaşımının hep yeni dinleyiciye anlatım gerektirdiğini ima eder.