Edebiyat ve Kültür Platformu
Çıktım Yücesine Seyran Eyledim
Cebel önü çayır çimen görünür
Bir firkat geldi de durdum ağladım
Al yeşil bahçeli yaylam görünür
Karşıda görünen ne güzel yayla
Bir dem süremedim, giderim böyle
Yâr senin elinden ben kime söyle
Kömür gözlüm ateş yanmış görünür
Yaylanın çimeni biçilmemişti
Çayırın suları içilmemişti
Kız anandan helallık seçilmemişti
Şimdi ahbap iyi düşman görünür
Karacaoğlan der gönlüm hoş değil
Ben gidersem buralarda baş değil
Daha bizim sevdiklerimiz boş değil
Düştüm gurbet ele yorgun görünür
Edebi İnceleme
Karacaoğlan’ın yayla şiirlerindendir. "Yayla" Türkmen-konargöçer halkın yaz aylarında çıktığı yüksek otlaktır; oba göçer, çadırlar kurulur, gençler gönüllerini bağlar, sonbahar gelince kışlaklara geri inilir. Bu döngü, Karacaoğlan şiirinin coğrafyasıdır.
Birinci dörtlükteki "Cebel önü çayır çimen görünür" mısrası "cebel" (Arapça: dağ) sözcüğüyle Klasik şiir kelime hazinesinden yararlanır; ancak hemen ardından gelen "çayır çimen" yerli imgeyle bunu dengeler. "Al yeşil bahçeli yaylam görünür" tasvirinin yarattığı görsel, halk şiirinin tabiat manzarasının özetidir.
İkinci dörtlükteki "Bir dem süremedim, giderim böyle" mısrası, sevdiğiyle dolu dolu bir zaman geçiremeden ayrılan âşığın hüznünü; "Kömür gözlüm ateş yanmış görünür" benzetmesi ise sevgilinin gözlerinin renginden çıkıp ateşi yansıtan canlı bir tasviri ifade eder.
Üçüncü dörtlüğün "Kız anandan helallık seçilmemişti / Şimdi ahbap iyi düşman görünür" mısraları en hüzünlü kısımdır: kızın annesinden helallik (rıza) almadan ayrılan âşığın, dostluğun düşmanlığa dönüşmüş olduğu izlenimi.
Son dörtlükte âşık gurbete düşmüştür ve "yorgun görünür"; halk şiirinin gurbet temasının özlü bir kapanışıdır.
