Işığın Nabzında Yanıyor Gözbebeklerin

Sevginin ve adanmanın yüzüne bak

seyret

Duy gönül sıcaklığını

Gönlümün volkanlarının

Her şeyi boşlayarak

Yürekten bağlandığımız

Bir dakikana bile

Nabız tutan karanlık

Dallarında meyveye duran hıçkırıklarına

Mekik dokuyor

Uyuma

Gece uzun...

Işığın nabzında yanıyor  gözbebeklerin

Dokunuşların grev gözcüsü buhranlarıma

Gözlerim gecelerinin efendisiydi

Özlemin ağır yükünü omuzlayan

Yakala dediğinde ellerimi

Kollarıyla

Evreni kucaklar gibi  kucaklayan

İçimde çürümüş mezarlar vardı

Gizemli mısralardan kazıdığım

Sayısız siluetler

Şimdi uyandım yüz yıllık karanlıktan

Taptaze sürgün veren duygularla

Aşkına ışkın veriyorum

Sesinin her tonuna

Sirayet etki kulak memelerim

Kimsesiz bir yanılgı içinde

Ağrılı zamanların

Sevda işçileriyiz

Ellerimiz nasır tutsa da yazmaktan

Bıkmayacak

Seni  yazmaktan…

 Âdem Efiloğlu

.