Lütfen Dön

Lütfen Dön

Hüzünlü bir şarkı açmalı şimdi

Bol köpüklü az şekerli bir türk kahvesi yanında

Ve gecenin avuçlarından öpmeli

Miski amber sürmeli odamın duvarlarına

Ki yalnızlığın genzi yakan kokusu çalınmasın burnuma

Biliyor musun?

Yokluğun umurumda olmazdı

Üşümeseydi ellerim

Ve korkmasaydım karanlıktan

Terk edilmişliğim umurumda olmazdı

Çiçekleri beraber sulamanın keyfini tatmasam.

Koymadı diyorum ya gidişin

Yalan söylüyorum

Ne içtiğimden zevk alıyorum

Ne sevdiğimden

Bildiğim tek şey

Canım çıkana kadar ağlamak istediğim

Sen! Ana dili aşk olan bütün sevdaların piri

İllegal bütün aşkların en masumu

Çal yalnızlık peşrevini

Kulaklarımın pası silinsin

Gözlerimden dökülen yaşlar

Gönlümden alıp gitsin hüzünleri

Bilinen bütün gerçeklere kapatıp gözlerimi

Hiçe saydığım bütün geç kalmışlıklarımı alıp yanıma

Yokluğunun uğramadığı bir şehir bulmalıyım

Acının ve yalnızlığın uğramadığı

Yani sevdanın hiç düşmediği bağırlara

Bu gece seni düşünmenin tam vakti

Şavkını sermişken ay, denize

Bütün susturulmuş sevdalar adına kutsuyorum kendimi

Şaraba ve ekmeğe gerek yok

Mühürlemiş dudağımı sigaram

İlişmişken kırık makamlı bir beste dudağıma

Öyle alelade yazıp elime tutuşturduğun notu çıkarıyorum çantamdan

Seni çok seviyorum yazdığın hani

Uzun uzun okuyorum o üç kelimeyi

Seni çok seviyorum

Lütfen dön!

G.Sarıoğlu

İkibinonüçün/dördüncüayının/yirmialtıncıgünü

Geceye/yürürken/gün