Siz Bayım

Siz Bayım

Sustunuz Bayım

Sanırım bitti bütün süslü cümleleriniz

Onları da bıktırmışsınız belli

Ah Bayım

Size tavsiyem

Bilmediğiniz işlere gönlünüzü sokmayın

Bu sokaklar Bayım

Sizin gibilerin vesikalığını çıkardı kaldırımlara

Bu sebeple Bayım

Nerde bir ayyaş sureti görsem

Çapkın bakışlarınız gelir aklıma

Bir gülüş düşer dudağıma

Aynı hınzırlıkla

Siz Bayım

Nerden öğrendiniz böyle can yakmayı

Sahi gerçekten hiç düşünmediniz mi?

Bir gönülde yaşlanıp kalmayı

Ve Bayım

Siz bilmeyeceksiniz belki

Fakat benim aklımın bir köşesinde

Bir ömür kalacak

O meneviş rengi gözleriniz

Ah Bayım

Okusanız bu şiiri

Yine boynunuzu büküp

Yaramaz bir çocuk gibi bakarsınız bana

Ve gel buraya deyip

Sıkı sıkı sarılırsınız boynuma yine

Fakat bayım

Burada bir hatırlatma yapmalıyım

Seneler sonrasındayız ilk karşılaşmamızın

Benimse bugün gibi taze yaralarım

Şimdi çekilin önümden

Yağmur yağıyor Bayım

Ve ben biraz daha bakarsam o meneviş rengi gözlerinize

Korkarım yine o küçük kız çocuğu olacağım.

G.Sarıoğlu

İkibinonüçün/dördüncüayının/sekizincigünü

Bahar/yağmurundan/nasiplenirken