Seni Kovuyorum

SENİ KOVUYORUM

Esen gecenin rüzgarı estiğinden utanır

Gece doğan ay,doğduğuna utanır

Sabah doğan güneş doğduğuna utanır

Toprak,toprak olduğuna utanır

Acıların çığlığını,feryatların

sesine kulak verilmediğinden

Feryadı öksüzleri bile acındıran

Acının ve feryadın çığlığı deler

alemi,gündüzü ,geceyi

Yetimi barındıracak yüreklerin az olduğundan

Merhametten ferasetten mahrum olanların

Az olduğundan,toprak topraklığından utanır

Güneş güneşliğinden utanır,gece geceliğinden utanır

Güzelliği ve merhameti yaratan

bize bunları tartmak için gönül ve el terazisi veren

Bunu kullanmayanların çokluğundan

 Toprak, üstünde tartan elin merhameti

ve güzelliği olmadığı için toprak

topraklığından utanır

adeta haykırır

Gez dolaş bir gün bağrıma basarlar seni diye

Seni kalbimden söküyorum ey merhametsizlik

Bırak elimi,kalbimi

Def ol git seni kovuyorum

 kalbimden hayatımdan

yaşantımdan,gözlerimden

kirpiklerimden

ve aklımdan.

MEHMET ALUÇ

ANKARA SİNCAN

26.05.2013

03:29