Hıçkırıklarımla Akan Hatıralarım

Gülen aynalarda kimsesiz kalmış boş gözlerle

Mahzun bakan ben değilim.

İçimde taşıdığım sen ağlar iken nalân nalân, bakan

Yetim gibiyim sanki yüzüne bakarak ağladım,

Bana hatıra kalan.

Yüzleşirken seninle, kendimle acılarımla,

 İnsafsızlığınla arda kalan.
 Gözyaşlarımda süzülen hıçkırıklarımla akan,

Hatıralarımla baş başa kalan.

Savaşır oldum yaşamı hayatımla kendimle

Erteledim yarınlara seninle hayal kurduğum yarınları.

Sayende defalarca reddedildim,linç edildim gönlünde

Ölüme giden yolcu,

Ölüme giden yolcuyu

Yolcu eden insafsız merhametsiz gözlerinde,

 Linç edildim ret edildim insafsızca.
 Sanma ki her gelene merhaba der bu gittiğim hayat

Bu sensiz kalan hayatım lal olan kimsesiz dilim,

Bu merhametsiz hayatım,

Serseri avare boş gayesiz gezinen oldu,

 Diyarları sahilleri gezdim, baktım.

Hep uzaklarda sana,

İnsafsız merhametsiz gözlerine baktım hayatımı yaktım.

Dilenci ellerimle hayatta hep seni dilendim,

Aşkın engin deryasında bu zavallı ellerimle ağlaya ağlaya

Ama merhametsiz gözlerin beni görmedi ,bana aşkımı vermedi,

Ömrüme karanlıkları bağlaya bağlaya.

Beni görmedi gözlerin ağlarken sızlaya sızlaya.

Bu  ömrümün son demiydi şimdi yaşadığım

Hazan sonbaharım,

Hazan sonbaharımda kurumuş dökülen,

 Yaprak gibi dökülen hayallerim.

Son yaprağına düşen kurumuş son gülümsememdi,

Bu yaşadığım, işte bu sana yazdıklarım

Ama yine göremedin, gözlerine mil çekilmişti,

Sanki kibir’inden gururundan.

Seni hayallerimde, son nefesi o kin dolu kokan bakışı gözlerini

İçime son çekişimdi zalimce bakan

İçime zehir akıtan gözlerinde, idam sehpam olan beni yakan
Bakışlarında bu benim son sonbaharımdı.

Musalla taşına gitmeden, seni bekler iken ümitlerimin son baharında

Son defa gelerek bana merhametle bakmanı bu görmeyi

Göremeyecek olan gözlerimde beklediğim son ümidim son baharımda.

Bekleyen bedenim artık musalla taşında.

Ümitlerimin güz mevsimi ile bedenim,

Ruhum musalla taşında sana bağırdı.

Senin ise gözlerin ve kulakların hala sağırdı.

Biterken gün üzeri biri tebessüm etti,

Yüzün gibi bana sanki buradan bakar iken.

Hayallerim ümitlerim ışıl ışıl sana bakan gözlerim,

Tabutta saklı kaldı.

Her düşende kırılan bir bardak gibi gönlüm,

Ruhum kırıldı musalla taşında.
Bunca mahkûm deli gelen sana hislerim,

Hepsi kırıldı musalla taşında.

Şimdi bana kalan acımasızca geçip giden zamandan

Geriye kalan sadece cam kırıklarında, mezarıma yansıyan

Pişmanlık dolu gözlerinde parlayan ışıklardaki hüzün kaldı

Cam kırıklarında ban bakan pişmanlık dolu gözlerindeki,

Kalan yalnızlıklarımız kaldı

Bana kabir azabı,

Sana bilmem ne çektiren azaptan başka bir şey kalmadı.

Kalmadı…kalmadı…

MEHMET ALUÇ(MEHMET ALUÇ)

c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.

Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.