Ey Keder

EY KEDER

Kopar palamarımı ey keder,

Ketum yüreğinde tutma beni,

Mükrim ellerinde menekşeler,

Karanfillerle sal suya beni.

Üstüne yok ivecenlikte senin,

Bir derde birini tez eklersin,

Muğlâk cesaretinle mersiyeler,

Soyut resimler çizersin.

Gözyaşımın eseri değil mi bu deniz,

Bu dalgaların sahibi sen değil misin?

Yârimle konuşamamışken henüz,

Bu zulümden hiç vazgeçmez misin?

Ey keder, çöz prangamı benim

Yârin yüzü narin, yârin yüreği hüzün,

 Hiç değilse bir kez daha görebileyim,

Ebedi senin olurum, yârin yüzü için

ELVİN ELVİNCE

Haziran 2013