Diyemedim
Bir sabah uyandım efsunlu düşten
Ne olur az daha kal diyemedim
Yüzüne dokunan o saf gülüşten
Birazcık yüzüme çal diyemedim
İndirdin duvardan geçmişimizi
Koymadın elimde bir parmak izi
Ayrılık içine çekerken bizi
Sevdiğim bu nasıl hal diyemedim
Umuda köleydim aşka mahpustum
Sabah katran yedim akşam kan kustum
Şehir sustu eşya sustu ben sustum
Gözlerim kör dilim lal diyemedim
Yürüttün sevdanın kızgın çölünde
Su verdin firakın tuzlu gölünde
Sevdiğim yaşatmak senin elinde
Sensin tutunduğum dal diyemedim
O düşle uyumak için bir daha
Karıştı aklımda serap ve vaha
Hakikat ermeden n’olur sabaha
Beni de yanına al diyemedim
Diyemedim başlıklı yazı poet19 tarafından
24.09.2013 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.