Sen Yoksun

Pek hoş toprak kokusu

Sen yoksun

Ve rüzgâr esiyor sevdiğin gibi

Çiçekler bahara hazırlanıyor

Camlarda mutluluk telaşı

Bütün lambalar yanıyor

Sen yoksun…

Başımı sokacak bir ev

Artık bir işim var

Eşim, dostum, akrabam

Arkadaşım var

Cisme döndü senden sonra

Bütün hayallerim

Ve bir umudu sıkıca tutuyor

Ellerim

Fakat sen yoksun…

Neye baksam o yüzden eksik

Neye dokunsam soğuk

Gece yarısı saymam

Bütün uzak yıldızları

Bütün şehri dolaşmam

Bir ayak izi arar gibi

Yalnızlığımdan…

Hani baktığında yüzüme

Diniyordu ya tüm sancılarım

Garipliğim

Fakirliğim

Yırtık pabuçlarım kayboluyordu ya biran

Yeniden arıyor insan

Bir gözün aydınlığına kurulan sarayı

Kim bilir sende uydun havasına

Bu cebe sıkışan hayatın

Ve unuttun bir şiirin saflığını

Dudaklarımda

Şimdi yüzüne baktığın

Elinden tuttuğun kim

Adını kar tanesinde

Sevdiğim

Bu gece bir başka parlak ay

Bu gece yakamozlar düğünde

Kaldırımlar daha sıcak

Üsküdar sahilinde

Her oltadan bir aşk çıkıyor

Ahh!

Bir tek sen yoksun…