Senin Kızın Cenette Batan Cehennem Çiçeği

SENİN KIZIN CENETTE BATAN CEHENNEM ÇİÇEĞİ

Renksiz sabahın ıssız kaldırımlarında,
Elimde sonbaharla koşuyorum ben,
İçimin köşesinde duran yapraklarım var.
Hiç bir rüzgarın savuramadığı...
Yüzümün beyazlığından,
Kanı çekilmiş soğuk ellerimden çürüyen bir cesedim artık.
Dilimde bozulmamış olan 'seni seviyorum' bekareti ,
Sen sokak kenarlarında topla
Körpe hayallerle vücuduna değen siyah şeritleri,
Paralel çizgisinden
Meridyen ufkuna doğru genişlet arzularını,
Tenine batan ucuz kadın çığlıklarında,
Şeytan yuva yapıyor tırnaklarına!

Ve Tanrının gölgesinde beni idam edin!
Küçük çocukların omuzlarında taşınsın bedenim,
Ruhumdan kelebekler yapılsın,
Şiirler okusun melekler,
İstanbul'un mavi  göğüyle buluşsun gözlerim,
Tanrı güneşini uyuturken annem ninniler söylesin.
Adımı beyaz koysunlar.

Evet anne yılın cemresi düşüyorken göz bebeğime,
Ses tellerimden boğulan feryadım,
Sessiz bir anı olarak kalsın duvarlarda,
Artık senin kızın cennete batan cehennem çiçeği.