Son Söz

    Hayatın içinde yaşamanın nasıl bir örgüt olduğundan söz etseydiler belki daha farklı olabilirdi cesaret. Ölümle yıkanmış bir bedende var olmanın mümkün olduğunu öğretseydiler yaşamayı becerebilen insanlara bu kadar gıpte etmezdim. Ne giyinmek geldi içimden ne bir ukte yüreğimde.  İnansaydım diyorum ama inanmakta gelmiyor. İnanamıyorum bir türlü... İnansaydım phtılaşan kanlardan dağlar yükselirdi. İnansaydım denizler daha farklı renge bürünürdü. İnansaydım diyorum okyanuslar belki siyah olurdu. İnanamadım.

    Yaşama ara vermek diyorum. Herkes olduğu gibi devam ediyor.  Benim için ara vermek herkesten uzaklaşıp yalnız kalmayı başarabilen insan tiplerinden geçer.  Acını bir  müziklede dindirebiliyor insan. Öyle ya bana bir gitar birde yollar gerek. Herkesin bir öyküsü vardır ama herkesin bir şiiri yoktur. Bu sebeple şiirleri sokaktaki insanlardan daha çok sevdim. Belki bir şiirde tekrar buluşuruz veya yaşamak adı altında bir hayat varsa  o hayatı bana sunabilirsin çok geç olmadan.

 Benim senin gözlerine bıraktığım ilkbahardı. Son'baharı getirmek senin elinde...