Gidiyorum...

yar sensiz ruhum yine uçup gitti hüzün diyarına

bu sefer çok daha başka gitti terki diyarlara
yoruldum sensizlikten seni aramak’dan

sensiz rüyalara yatmaktan
seni düşünmekten, sensiz üşümekten

bende sana dair olan her şeyden

kaçıyorum
bu sefer gidiyorum sensizliği unutturan

iklimlere uçurumlara
arkama bile bakmadan gidiyorum

bakarsam gidemem

gözümdeki bir kaç damla yaşla seni

yere akıtarak gidiyorum

bilmiyorum ne yaparım sensiz

zaten sensizim
sensiz yolum nereye nasıl çıkar bilinmez

çıkar belki meçhule giden uçurumlara

belki bilenmezlere

belki ölümlere

bil ki keşkelerde

sensiz gecelerde seni beklemekten de yoruldum
seni bana getirmeyen

hayata kırıldım
diyorum acaba acaba

hüzün en çok bana mı hasrette

hep bana düşüyor
diyorum onun için mi

hep hüzünleri bana veriyor yaşam

hayallerim düşlerim sensiz

sen bensiz

artık senide istemiyorum

artık yoruldum bittim
seni hayatı bu şehri

her şeyi geride bırakıp

terk edip gidiyorum
arkamda hüzünlerimi

sevmelerimi ve seni bırakıyorum

bensizlikle baş başa

gidiyorum elveda demeden

Mehmet Aluç

Ankara Sincan