Bir Garip Yolcuyum

Kalemim suskun

Bu gece,

En az

Yüreğim kadar;

İki damla yaş gözlerimde,

Bilemem,

Bu yol nereye çıkar…

Vicdanım rahat,

En azından

Önümdeki sayfa kadar

Pür-ü pak.

Sitemlerim tükendi çoktan,

Şikâyet de etmem,

Korkarım Yaradan’dan…

Ne bir serzeniş

Ne de bir beddua

Çıkar dudaklarımdan;

Ben havale ettim

Onları Yaradan’a,

Bu yürek henüz

Dibe vurmadan…

Ne sefadayım;

Ne dertte, tasada,

Sadece bir garip yolcuyum

Hayat denen

Bu çıkmaz yolda.

Tek dostum, sırdaşım,

Gönlümdeki yoldaşım,

O bilir beni,

Bilirim

Ve her an yanımda hissederim;

Belki yalnızım

Ama sanmayın ki;

Dardayım.

Avuturum elbet kalbimi,

Giden ise çoktan gitti.

Semaya dönük ellerim,

Feryat figan ağlamaklı gözlerim;

Öğrendim artık

Ve kabullendim

Payıma düşeni…