Ensar Benliğimdeydi Ay Ve Şem

 hayrettin  taylan

hoşnudun notuyum,  hoşluğunun   kalp atışıyım
bir k’adının değiştiği, adım kadar değiştiğimin   nefis  k’avıyım
rüzgarlanıyor  yeni benliğim,  şevkine gidiyor  dirhem
tiryaki olunduğum   ay  ve şemin  güncül   damarındayım

an’  kara

is tan   bulur   metruk  kendimde  ve kentimde
umuluşun  ummanı  uzanıyor   yüreğimde

gözyaşın kadar yaşlı  bir    ıslağım , kurumuş  yaramda

vicdanım  kadar  ağır bir  m’arifim ,sevilmiş    gönlümde

sevmenin acizlik   hücresiyim,  beklemenin  sızılı    kalbinde

bir gün  gelmenin   hicretiyim,  hücrelerimin  ensar  benliğinde

s’es çağrısına   sobeleniyor   utkun   duruşum
gidince , ince  bir  acıyı   giydirdi   hüznün   olmayan   anası

gidince, kaderin yazında   kederim  üşüdü  yüreğimin babası gibi
ben, artık ,gidişin mayasıyım,  bekleyişin  aşısı, gelişinin  kavmi

türkülere, dağlara,  uçurumlara,ağıtlar,  zılgıtlara  kafiyeli  dem gibiyim

anlamazsın ,anmazsın  

değiştim   bir k’adın    değişmezken    yüreğimde
değiştim, bir  k’adın  kitabında  cümleler    özlem  denizimi sararken

değiştim, bir  hay’atın  sırtında sırlarım   s’özlerine  b’anarken
değiştim,ilmiği   ilmim  gergefinde saklayan ay ve şemle

değiştim, ay   gibi    şem  gibi   ayşem  gibi  özlem   yeşilliğinde