Bakar İken

Yağan karın gerisinde pencerede bakar iken

Hayallerime ve sokağa yağarken kar  sanki gülümser iken

Sessizliğin içinde üşüyenleri düşünür iken

Bu soğukta kalanları anlatamamanın,

Isıtamamanın sessizliğine çaresizliğine mahkûm olmak çok zor

Bu acıyı duymak kendimi var saymak yüreğimde  olsa'da kor

Sırtımı dönerken kalorifere üzgün gözlerle ağlıyorum

İnsan çaresiz bu çaresizliğini unutan insan nankör bazen anlıyorum

İnsana çare olan Yüce Allah

Yüce Rahman ısıtıyor bizi her an yaz kış her an

Ölüm ve dirilişi hatırlatan mevsimler anlar zaman

Isınıyor yağan karlar üstümüzde bir anda güneşle

Gülüşe sığan kâinat ve ben bizler şükrediyoruz Rahmana

Üşümeye gider iken

Donmaya yakın

 O anda anında ısınır iken

Sizlere ulaşamadan hislerim donarken

Acizliğimizi anlarken

Güneşi açtıran Rahman Rabbime şükür

Mehmet Aluç