Ya Resulullah

Doğdun, karanlığın zulmüne

Işık gibi, nur saçtın rahmetinle

Ağlayan evlere, insanlara, ıstırap içinde inleyenlere

Özgürlük verdin, köleliğe sürgü ile kapanmış gönüllere

Verdin özgürlüğü, susamış gönüllere, kalplere

Ya Resulullah.

Verdin hazineleri; idrakten mahzun akıllara

Uçsuz bucaksız umman gibi hakikati, getirdin

Azap çeken, esir kalplere; rahmet

Rahmet sensin Ya Resulullah

Sen gelmeseydin; merhametinle, rahmetinle

Kim savaşırdı tek başına?

Zulüm, içinde feryat eden bedenlerle, cahillikten, kör olmuş zihinlerle

Kim kurtarırdı bizi sen gelmeseydin?

Karşılıksız erdemle, tevazu ile hapsedilmiş düşüncelerle

Ya Resulullah

Allah’ ı tanıdı Kör gönüller, gözler

Merhameti öğrendi insanlık gelişin ile

Merhameti sonsuz, Yüce Allah Cenneti, dünyaya serdi 

Hakikati,  öğrendi cahillikle sulanmış âlem de insanlık seninle

Yıktın, putları; oyuncak kanunları efendiliği, köleliği, cahilliği

Yıktın üstünlüğü, köleliği, prangalarla sürülenmiş insanlığı

Herkes üstündür imanda, amelde diyerek

Ya Resulullah.

Mehmet Aluç